هدف این مقاله بررسی یک رابطه سیستماتیک میان آلودگی زیست محیطی و توسعه اقتصادی در ایران است. منحنی زیست محیطی کوزنتس(EKC) رابطه ای تجربی برای نشان دادن ارتباط میان آلودگی های زیست محیطی و درآمد و رشد اقتصادی است. با آزمون فرضیه EKC این پرسش به صورت ضمنی پاسخ داده می شود که آیا درآمد سرانه بالا و رشد به کاهش آلودگی منجر می شود. این بررسی یکبار با داده های سری زمانی(کشور ایران) و بار دیگر با داده های پانل(استان های ایران) انجام می شود. نتایج تخمین ناپارامتریک در داده های سری زمانی(داده های کشور ایران) و تخمین پارامتریک در داده های پانل(داده های استانی) اشاره به وجود الگوی EKC در ایران دارند. تأیید تجربی الگوی EKC در ایران حکایت از آن دارد افزایش درآمد به تدریج بتواند با فعال نمودن سازوکارهایی از جمله مالیات بر آلودگی، وضع مقررات و قوانین کنترلی، گروههای سبز آلودگی های زیست محیطی حاصل از مراحل اولیه رشد اقتصادی را پاک کرده و از شدت آن بکاهد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

بازارهای مالی دائماً در معرض ریسک می باشند. پیش بینی و محاسبه ریسک یکی از مهم ترین موضوعات در حوزه مباحث مالی است. با مرور بحران های مالی سال های اخیر می توان این طور استنباط کرد که یکی از دلایل وقوع این بحران ها توجه بیش از حد به داده های پرتکرار مرکزی و عدم توجه به داده های فرین است. به عبارت دیگر در تجزیه و تحلیل داده های مالی باید به بخش انتهایی توزیع نیز توجه نمود. هدف از این پژوهش، ارائه مدلی جهت برآورد ریسک دنباله ای با استفاده از مدل های ترکیبی ارزش فرین است. بر همین اساس از چهار مدل تک دنباله ای و یک مدل دو دنباله ای در دو تابع ساده و GARCH استفاده شده است. مدل سازی بر مبنای سه دسته داده صورت گرفته است. داده های مورد بررسی شامل شاخص کل، شاخص قیمت (هم وزن) و شاخص 50 شرکت برتر می باشد. دلیل اصلی استفاده از این شاخص ها یافتن نتایج حساسیت و عملکرد مدل های مختلف بر روی داده های اقتصادی بازار سرمایه کشور است. با توجه به نتایج بدست آمده، شبیه سازی مدل ها با GARCH به طور قابل توجهی عملکرد مدل ها را بهبود می بخشد و میزان خطای داده های شبیه سازی شده در مدل های مبتنی بر GARCH کاهش می یابد. همچنین یافته ها حاکی از آن است که مدل های دو دنباله ای نسبت به مدل های تک دنباله ای از دقت بیشتری برخوردارند.

به منظور تعیین پایداری فنوتیپی و سهم اجزای عملکرد در پایداری فنوتیپی عملکرد دانه، 21 ژنوتیپ نخود در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در شرایط آبی و دیم در دانشکده کشاورزی دانشگاه رازی کرمانشاه به مدت 4 سال، با فاصله ردیف های 50 سانتی متر، فاصله بوته در ردیف 10 سانتی متر و عمق بذر حدود 5 سانتی متر مورد ارزیابی قرار گرفتند. تجزیه واریانس مرکب به روش ناپارامتری تفاوت بسیار معنی داری بین ژنوتیپ ها و اثر متقابل ژنوتیپ × محیط نشان داد که بیانگر وجود تنوع ژنتیکی و امکان انتخاب ژنوتیپ های پایدار بود. در داده های اصلی فرض صفر مبنی بر تساوی پایداری ژنوتیپ ها در سطح احتمال 5 درصد رد شد 32.7)=21، 0.05 c2 و Szi (1)=68.62 و Szi (2)=881.5). این شاخص ها بیانگر آن هستند که ژنوتیپ ها دارای سازگاری متفاوت برای شرایط آبی و دیم هستند. سازگارترین و پایدارترین ژنوتیپ آن است که Si (1) و Si (2) در آن حداقل باشد. نظر به اینکه Si (1)=Si (2)=0 به معنی حداکثر پایداری است. لذا رقم Filip 92-9 C (شماره 8) دارای حداکثر پایداری برای شرایط آبی و دیم می باشد و پس از آن به ترتیب ژنوتیپ های شماره 10، 12، 14، 17 و 19 قرار گرفته اند. در این بررسی پایداری عملکرد دانه در نخود با تعداد غلاف در بوته و وزن دانه همبستگی بالایی داشت. ارزیابی همزمان عملکرد دانه و پایداری عملکرد با پارامتر مجموع رتبه کنگ نیز نشان داد که ژنوتیپ Filip 92-9 C مطلوب ترین رقم از نظر عملکرد و پایداری می باشد.تجزیه مولفه های پایداری فنوتیپی با استفاده از شاخص Ci نشان داد که وزن دانه و تعداد دانه در بوته بیشترین مقدار و تعداد بوته در واحد سطح و تعداد غلاف در بوته کمترین مقدار را دارند، این مساله بیانگر این است که ناپایداری عملکرد عمدتا ناشی از وزن دانه و تعداد دانه در بوته می باشد در حالی که تاثیر تعداد بوته در واحد سطح و تعداد غلاف در بوته کمتر است. از آن جایی که تعداد بوته در واحد سطح دارای مقدار Ci منفی بوده و به میزان زیادی توسط صفات دیگر جبران می شود (کوواریانس منفی) می توان نتیجه گرفت که این صفت بیشترین سهم را در پایداری فنوتیپی عملکرد دانه داشته است. به طور کلی میتوان نتیجه گرفت که برای اصلاح پایداری فنوتیپی در نخود بایستی انتخاب بر اساس تعداد بوته در واحد سطح و پس از آن تعداد غلاف در بوته صورت گیرد.

سابقه و هدف: یائسگی طبیعی طبق تعریف سازمان بهداشت جهانی عبارت است از قطع عادت ماهیانه در خانم ها که به دلیل توقف فعالیت فولیکولار تخمدان در طی 12 ماه متوالی (بدون هیچ گونه علت پاتولوژیکی و فیزیولوژیکی) روی می دهد و به پایان یافتن دوران باروری در زن می انجامد. یائسگی آغاز دوره ای از تغییرات جسمانی و متابولیکی است که بر کیفیت زندگی زن تاثیر می گذارد و می توانند باعث بروز مشکلاتی همچون پوکی استخوان و بیماری های قلبی نیز شود. بنابراین با افزایش سالانه تعداد زنانی که دوران پس از یائسگی را طی می کنند، چنین به نظر می رسد که مطالعه بر روی الگوی سنی بروز یائسگی ضرورت داشته باشد.مواد و روش ها: برآورد الگوی سن یائسگی طبیعی به روش ناپارامتری با استفاده از شیوع یائسگی در هر گروه سنی معرفی و به عنوان مثال کاربردی از اطلاعات بررسی سن یائسگی زنان شهرستان گرمسار استفاده شد که مطالعه مذکور به صورت مقطعی بر روی 581 زن 30 ساله و بالاتر شهری و روستایی طی سال 1385 انجام و الگوی سن یائسگی آن ها با استفاده از شیوع یائسگی در هر گروه سنی برآورد شد.یافته ها: میانگین (± انحراف معیار ) و میانه سن یائسگی برای شهرستان گرمسار به ترتیب 51.9±3.6 و 52.2 سال برآورد شد. یائسگی از سن 30 تا تقریبا 43 سالگی به آرامی افزایش می یافت، اما پس از آن تا سن تقریبا 55 سالگی سرعت آن رو به افزایش گذاشته و سپس به سرعت رو به کاهش می گذاشت.نتیجه گیری: به نظر می رسد میانگین سن یائسگی شهر گرمسار در مقایسه با سایر مناطق کشور بالاتر و از این لحاظ از وضعیت مطلوب تری برخوردار است.